بر او رازی نوشته است، هرکس طاق هر کس جفت

و یا آوایی از جایی، کجا؟ هرگز نپرسیدیم

چنین می گفت

فتاده تخته سنگ آن سوی، وز پیشینیان پیری

چنین می گفت چندین بار

صدا، و آنگاه چون موجی که بگریزد ز خود در خامشی می خفت

و ما چیزی نمی گفتیم