ناگهان انگار

داشت رنگ خویشتن می باخت

مرد مردان مرد اما همچنان بر مرکب رامش

گرم سوی هیچ سو می تاخت

جاده هموار

در فراخ دشت

پیچ و تابی یافت، پندارم