و آن باغ بیدار و برومندی که اشجارش

باران جرجر بود و ضجه ناودان ها بود

و سقف هایی که فرو می ریخت

افسوس آن سقف بلند آرزوهای نجیب ما

در هر کناری ناگهان می شد طلیب ما

افسوس

انگار در من گریه می کرد ابر