آن تریی که اندر او آب غبار می کند

هست شد آن عدم که او دولت هست ها بود

مست شد آن خرد که او یاد خمار می کند

عشرت خشک لب شده آمد و تر همی زند

ساقی جان بیا که دل بی تو شدست مشتغل

تا که نبیند او تو را با کی قرار می کند

جزو دوید تا به کل خار گرفت صدر گل