جان و تنم بخست او شیشه من شکست او

یار مرا چو اشتران باز مهار می کشد

اشتر مست خویش را در چه قطار می کشد

گردن من به بست او تا به چه کار می کشد

شست ویم چو ماهیان جانب خشک می برد

دام دلم به جانب میر شکار می کشد