دام دلم به جانب میر شکار می کشد

جان و تنم بخست او شیشه من شکست او

گردن من به بست او تا به چه کار می کشد

شست ویم چو ماهیان جانب خشک می برد

آنک قطار ابر را زیر فلک چو اشتران

ساقی دشت می کند برکه و غار می کشد

رعد همی زند دهل زنده شدست جزو و کل