عجایب شهر پر شوری ست، این قصر قجر، من نیز

که هر روز و شبش حال و هوای دیگری دارم

چو گریه های های ابر خزان، شب، بر سر زندان

به کنج دخمه من هم های های دیگری دارم

درین شهر عجایب، روستای دیگری دارم

دلم سوزد، سری چون در گریبان غمی بینم

برای هر دلی، جوش و جلای دیگری دارم