که سودا و سر زنجیرهای دیگری دارم

چرا؟ یا چون نباید گفت؟ گویم، هر چه بادا باد!

که من در کارها چون و چرای دیگری دارم

به جان بیزار ازین عقل زبونم، ای جنون، گل کن

بهایی نیست پیش من نه آن مس را نه این به را

که من با نقد مزدشتم، بهای دیگری دارم

دروغ است آن خبرهایی که در گوش تو خواندستند