من از بهر وجودت کیمیای دیگری دارم

برد تا ساحل مقصودت، از این سهمگین غرقاب

که حیران کشتیت را ناخدای دیگری دارم

ز خاک تیره برخیزی، همه کارت شود چون زر

تملک شان انسان وز نجابت نیست، بینا شو

بیا کز بهر چشمت توتیای دیگری دارم

همه عالم به زیر خیمه ای، بر سفره ای، با هم