خیالم می برد شاید

درین مهتابشب های خیال انگیز

مرا با خویش

تماشایی و گلگشتی ست بی تشویش.

و شاید خواب، با تصویرهایش گیج

و سیل سایه اش آسیمه سر، گردان، چنان چون طعمه گرداب

دلم گویی چو موج از ود گریزان است