به هر گوشش یکی آویزه شاداب

اگرچه سیر و سیراب است، اما باز

تو پنداری هزاران گوش خوابانده

صدای آشنای پای باران را

و سروستان یک شب در میان سیراب از باران تا شبگیر بارنده

و نرگس زارها، تصویرهای سایه شان از پر سیاووشان

و صف های شقایق، دسته گلگون کفن پوشان