دلم - دیوانه - بودن با ترا می خواست

همان است این و می بینم، ولی افسوس! ...."

من این آزرده جان را می شناسم خوب

درین جادو شب پوشیده از برگ گل کوکب

سروش آوازها می خواند، مسحور شکوه شب

ولی مسکین دلم، انگشت خاموشی نهان بر لب

شنودن با تو را می خواست