خواب خوش آشیانه

تو راه روحی، کلید گشایش

وین زندگی را چه بیهوده! - تنها بهانه

تو صحبت عشق و آنگاه

در سازهای غم آلود این عمر بی نور

پرشور تر پرده عاشقانه .

در مرگ بوم بیابان