نرگس تازه خیره شد کز شجری چه می شود

بحر دلم که موج او از فلک نهم گذشت

خیره بمانده ام که او از گهری چه می شود

باغ دلم که صد ارم در نظرش بود عدم

جان سپهست و من علم جان سحرست و من شبم

این دل آفتاب من هر سحری چه می شود

دل شده پاره پاره ها در نظر و نظاره ها