این دل آفتاب من هر سحری چه می شود

باغ دلم که صد ارم در نظرش بود عدم

نرگس تازه خیره شد کز شجری چه می شود

جان سپهست و من علم جان سحرست و من شبم

دل شده پاره پاره ها در نظر و نظاره ها

کاین همه کون هر زمان از نظری چه می شود

از غلبات عشق او عقل چه شور می کند