آن شعله راست گوی نشانی!

صد بار گشته ست نومید و غمگین

از عشوه و غمز صد کورسوی دروغین -

ای ناگهان در پس تپه وحشت و یاس

ای واحه ی زندگی، خیمه مهربانی!

بعد از چه بسیار دشواری تلخ و جانکاه

شیرین و بی منت آسایش رایگانی!