- چه ویرانی! کهن تر یادگار از دورتر اعصار -

الا یا سنگ های خارهای کر، با گریبان های زنار فرنگ آذین؟

نمی دانم شما دانید این، یا نی؟

درین همسایه جغدی هست و ویرانی

که می آید از او هر شب، صداهای پریشانی

-"... جوانمردا! جوانمردا!

چنین بی اعتنا مگذر