چنین بی اعتنا مگذر

- چه ویرانی! کهن تر یادگار از دورتر اعصار -

که می آید از او هر شب، صداهای پریشانی

-"... جوانمردا! جوانمردا!

ترا با آذر پاک اهورایی دهم سوگند

بدین خواری مبین خاکستر سردم

هنوزم آتشی در ژرفنای ژرف دل باقی ست