چنان چون گوسفندی، که اش درد گرگی،

که می گویند روزی، روزگاری خانه ای بوده ست، یا باغی

ولی امروز

( به باز آورده چوپان بد ماند )

از او مانده همین داغی .

دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید

الا یا سنگ های خاره کر، با گریبان های زناری