کاین پیر کینه، بهر چه تا بیکران چنین

نفرت بر این ستور زر افسار گسترد

برخیز تا به خون جگرمان وضو کنیم

نفرین کنان به چهره زردش تفو کنیم

بیداد و بد، مصیبت و آزار گسترد؟

آنک! ببین، مهیب ترین عنکبوت زرد

برخاست از سیاه و بر آبی نظاره کرد