پر تفاوت نکند شنبه و آدینه من

چون سبویی ست پر از خون، دل بی کینه من

این که قندیل غم آویخته در سینه من

ندهد طفل مرا شادی و غم راحت و رنج

زندگی نامدم این مغلطه مرگ و دم، آه

آب از جوی سرابم دهد، آیینه من

کهکشان ها همه با آتش و خون، فرش شود