مردم! ای مردم

نیم شب ها و سحرها، این خروس پیر

می خروشد، با خراش سینه می خواند

گوش ها گر با خروش و هوش با فریادتان باشد

من همیشه یادمست این، یادتان باشد

و شنیدم دوش، هنگام سحر می خواند

باز