من همیشه یادمست این، یادتان باشد

می خروشد، با خراش سینه می خواند

گوش ها گر با خروش و هوش با فریادتان باشد

مردم! ای مردم

و شنیدم دوش، هنگام سحر می خواند

باز

این چنین با عالم خاموش فریاد از جگر می خواند