چون آخرین شب های شهریور صفا داشت

من بودم و توران و هستی لذتی داشت

وز شوق چشمک می زد و رویش به ما بود

ماه از خلال ابرهای پاره پاره

آن شب که بود از اولین شب های مرداد

بودیم ما بر تپه ای کوتاه و خاکی

در خلوتی از باغ های احمد آباد