بودیم ما بر تپه ای کوتاه و خاکی

ماه از خلال ابرهای پاره پاره

چون آخرین شب های شهریور صفا داشت

آن شب که بود از اولین شب های مرداد

در خلوتی از باغ های احمد آباد

هرگز فراموشم نخواهد گشت، هرگز

پیراهنی سربی که از آن دستمالی