پیراهنی سربی که از آن دستمالی

بودیم ما بر تپه ای کوتاه و خاکی

در خلوتی از باغ های احمد آباد

هرگز فراموشم نخواهد گشت، هرگز

دزدیده بودم چون کبوترها به تن داشت

از بیشه های سبز گیلان حرف می زد

آرامش صبح سعادت در سخن داشت