این سکوتی که تو را می طلبد نیست عمیق

شبنم زلف تو را نوشم و خوابم نبرد

روح من در گرو زمزمه ای شیرین است

من دگر نیستم، ای خواب برو، حلقه مزن

وه که غافل شده ای از دل غوغایی من

می رسد نغمه ای از دور به گوشم، ای خواب

مکن، این نغمه جادو را خاموش مکن