وه که غافل شده ای از دل غوغایی من

روح من در گرو زمزمه ای شیرین است

من دگر نیستم، ای خواب برو، حلقه مزن

این سکوتی که تو را می طلبد نیست عمیق

می رسد نغمه ای از دور به گوشم، ای خواب

مکن، این نغمه جادو را خاموش مکن

زلف چون دوش، رها تا به سر دوش مکن