ای مه امروز پریشان ترم از دوش مکن

می رسد نغمه ای از دور به گوشم، ای خواب

مکن، این نغمه جادو را خاموش مکن

زلف چون دوش، رها تا به سر دوش مکن

در هیاهوی شب غمزده با اخترکان

سیل از راه دراز آمده را همهمه ای ست

برو ای خواب، برو عیش مرا تیره مکن