کز لبش با عطر مستی آوری این گل شکفت

من نگفتم: کیستی؟ زیرا زبان در کام من

از شکوه جلوه اش حرفی نمی یارست گفت

شاید او رمز نگاهم را به خود تعبیر کرد

ای جوان، چشمان تو می پرسد از من کیستی

من به این پرسان محزون تو می گویم جواب

من خدای ذوق و موسیقی خدای شعر و عشق