سر بر کشیده اند به انگیزه معاش

آمد مرا به گوش غریوی که می کشید

نقاره با تغنی منحوس و دلخراش

ناقوس شوم مرده دلان است، کز لحد

توام به این سرود پر ابهام مذهبی

در آسمان تیره نعیب غراب ها

گفتی ز بس خروش که می آمدم به گوش