در آسمان تیره نعیب غراب ها

ناقوس شوم مرده دلان است، کز لحد

سر بر کشیده اند به انگیزه معاش

توام به این سرود پر ابهام مذهبی

گفتی ز بس خروش که می آمدم به گوش

غلتان شدند از بر البرز آب ها

من در بغل گرفته کتابی چو جان عزیز