ز زر پخته بویی بر که سیم اندام می گردد

همی بینیم ساقی را که گرد جام می گردد

دگر دل دل نمی باشد دگر جان می نیارامد

که آن ماه دل و جان ها به گرد بام می گردد

چو خرمن کرد ماه ما بر آن شد تا بسوزاند