مردی اسیر دوزخ این کهنه مرز و بوم

غربال بود و هادی غم های بیکران

کاخی قشنگ، مظهر بیدادهای شوم

مهتاب رنگ و دلکش و جان پرور و رفیع

چون بره ای که گم شده از گله ای وسیع

از کاخ رفته قهقهه شوق تا فلک

چون خنده های باده ز حلقوم کوزه ها