با نگاهی حرصی و آشفته

آمد از دخمه سیاه به در

بال ها را به شوق بر هم زد

از نشاط تنفس آزاد

همره آرزو به راه افتاد

نقش رخسار بامداد هنوز

بود پر سایه از سیاهی سرد