بال ها را به شوق بر هم زد

سایه می زد به چهره ای روشن

می پرید از چمن پرستویی

آه ... بدرود، ای شکفته چمن

از نشاط تنفس آزاد

با نگاهی حریص و آشفته

همراه آرزو به راه افتاد