از ورم کرده چشم حیرانی

حاصل عمر چند افسونگر

میوه رنج چند شاخه لخت

گاه غمگین نگاه معصومی

گاه بر پرده ای غبار آلود

طرح گنگی ز داس دهقانی

رهگذر بر دهان برج نشست