آسمان با هزار چشم حسود

آن نگاه شراره بار از کیست؟

صف ظلمت فشرده تر می گشت

دره شب عمیق تر می شد

در نظارت دقیق تر می شد

هی! که هستی؟ سکوت برج شکست

هی! که هستی؟ پرنده مغموم