عمر در کار آشیانه خویش

مرغ سقایکم چو می خوانم

تشنگان را به آب و دانه خویش

و پرستویم آن زمان که کنم

دانم این را که در جوار شما

کشتزاری ست با هزار عطش

آمدم کز شما بیاموزم