اگر گبرم اگر شاکر تویی اول تویی آخر

ازیرا آفتابی که همه بر عام می گردد

نهان ار رهزنی باشد نهان بینا ببر حلقش

چه نقصان قهرمانت را که چون صمصام می گردد

چو تو پنهان شوی شادی غم و سرسام می گردد

دلم پرست و آن اولی که هم تو گویی ای مولی

حدیث خفته ای چه بود که بر احلام می گردد