ازیرا آفتابی که همه بر عام می گردد

گشا خنب حقایق را بده بی صرفه عاشق را

می آشامش کن ایرا دل خیال آشام می گردد

بده زان باده خوش بو مپرسش مستحقی تو

نهان ار رهزنی باشد نهان بینا ببر حلقش

چه نقصان قهرمانت را که چون صمصام می گردد

اگر گبرم اگر شاکر تویی اول تویی آخر