تحمل کن پدر ... باید تحمل کرد

ز شادی گرم شد خون در عروق سرد بیماران

به زیر ناودان ها تشنگان، با چهره های مات

فشرده بین کف ها کاسه های بی قراری را

می دانم

تحمل می کنم این حسرت و چشم انتظاری را

ولی باران نیامد