خدایا! زمین سرد و بی نور شد

دلم دیگر آن شعله شاد نیست

همه خشم و خون است و درد و دریغ

سرایی درین شهرک آباد نیست

بی آزرم شد، عشق ازو دور شد

کهن گور شد، مسخ شد، کور شد

مگر پشت این پرده آبگون