زمینی چنین بی حیا چشم را؟

بسوزان، که پستند، و ز آن سوی پست

یکی بشنو این نعره خشم را

برای که بر پا نگه داشتی

گر این بردباری برای من است

نخواهم من این صبر و سنگ تو را

نبینی که دیگر نه جای من است؟