بجو آن صبح صادق را که جان بخشد خلایق را

به گلزاری و ایوانی که فرشش آسمان باشد

از این صلح پر از کینش وز این صبح دروغینش

همیشه این چنین صبحی هلاک کاروان باشد

هزاران مست عاشق را صبوحی و امان باشد

هر آن آتش که می زاید غم و اندیشه را سوزد

به هر جایی که گل کاری نهالش گلستان باشد