راهم دهید ای! پناهم دهید ای!

بیند که مشت کوبد پر کوب، بر دری

با لابه و خروش

اما دری چو نیست، خورد مشت بر سری

می ترسد این غریب پناهنده

ای قوم، پشت در مگذاریدش

ای قوم، از برای خدا