ای قوم، پشت در مگذاریدش

اما دری چو نیست، خورد مشت بر سری

راهم دهید ای! پناهم دهید ای!

می ترسد این غریب پناهنده

ای قوم، از برای خدا

گریه می کند

نجواکنان، به زمزمه سرگرم