به زنده تو، به مرده من

عمر با سوط بی رحم خشایرشا

زند دیوانه وار، اما نه بر دریا

به گرده من، به رگ های فسرده من

بیا تا راه بسپاریم

به سوی سبزه زارانی که نه کس کشته، ندروده

به سوی سرزمین هایی که در آن هر چه بینی بکر و دوشیزه ست