که ما را ز بدها تو باشی پناه

به ایرانیان گشت گیتی سیاه

دو بهره سوی زاولستان شدند

به خواهش بر پور دستان شدند

چو گم شد سر تاج کاووس شاه

دریغ ست ایران که ویران شود

کنام پلنگان و شیران شود