واندر پیش گرفته پی آن نشان خون

هر غوک و مرغ و زنجره برداشت ساز خویش

و آن صید تیر خورده لنگان و خون چکان

گم شد درون پیچ و خم جنگل بزرگ

آن پیر تیر زن، چو یکی تیر خورده گرگ

صیاد: تیرم خطا نکرد، ولی کارگر نشد

غم نیست هر کجا برود می رسم به آن